Het verdringingseffect van flexi-jobs meten

(2024) De Belgisch Tijdschrift voor Sociale Zekerheid — Vol. 65, n° 3, p. 519-534 (2024)

Files

VanderLinden2024rbss-65-3-19-la-mesure-de-l-effet-NL.pdf
  • Open Access
  • Adobe PDF
  • 1.12 MB

Details

Authors
Abstract
Flexi-jobs zijn een van de vormen van “flexibilisering in de marge” van de Belgische arbeidsmarkt. Met “in de marge” bedoelen we hier dat de wetgeving met betrekking tot “standaard” of “reguliere” arbeidsovereenkomsten niet wordt gewijzigd wanneer de flexibiliseringsregeling wordt ingevoerd. Met deze vorm van flexibilisering lopen de beleidsmakers het risico dat ze standaardbanen verdringen. Aangezien deze banen te verkiezen blijven, hebben de beleidsmakers het systeem wel ontworpen om dit effect te beperken. Het is echter de vraag of het helemaal vermeden kan worden. Omdat de regeling al sinds 2015 van kracht is en er in de loop der tijd steeds meer sectoren in aanmerking zijn gekomen, is het ook belangrijk om na te gaan of dit verdringingseffect plaatsvindt. Daarbij rijst dan de vraag welke methode(s) moet(en) worden gebruikt om dit na te gaan. Deze bijdrage richt zich uitsluitend op deze vraag. Ze gaat dus niet in op andere bezorgdheden die flexi-jobs kunnen oproepen. Ze gaat evenmin in op de mogelijke voordelen van flexi-jobs (een hoger netto-inkomen voor de werknemers, kleinere tekorten aan arbeidskrachten, enz.)
Affiliations

Citations

Van der Linden, B. (2024). Het verdringingseffect van flexi-jobs meten. De Belgisch Tijdschrift voor Sociale Zekerheid, 65(3), 519-534. https://hdl.handle.net/2078.5/232614 (Original work published 2024)